Elektrody EN grafitowe dla pieca EAF LF

Obecna pojemność przenoszenia

Średnica nomina		Rp		HP		UHP
Średnica nomina		Obecna pojemność przenoszenia	Gęstość prądu	Obecna pojemność przenoszenia	Gęstość prądu	Obecna pojemność przenoszenia	Gęstość prądu
W	mm	A	A/cm2	A	A/cm2	A	A/cm2
12	300	10000-13000	14-18	13000-17400	17-24	15000-22000	20-30
14	350	13500-18000	14-18	17400-24000	17-24	20000-30000	20-30
16	400	18000-23500	14-18	21000-31000	16-24	25000-40000	19-30
18	450	22000-27000	13-17	25000-40000	15-24	32000-45000	19-27
20	500	25000-32000	13-16	30000-48000	15-24	38000-55000	18-27
22	550	32000-40000	13-16	35000-55000	14-22	42000-64000	17-26
24	600	35000-41000	13-15	41000-61000	14-21	50000-73000	17-25
28	700	39000-48000	10-12	55000-82000	14-21	67000-99000	17-25
32	800	43000-54000	8-10	/	/	/	/

Witamy, aby skontaktować się z nami w celu wyceny.

E -mail: info@zaferroalloy.com

Adres: Huafu Commercial Center, Wenfeng District, Anyang City, Prowincja Henan, Chiny

W jaki sposób elektrody grafitowe działają inaczej w piecach EAF w porównaniu do pieców LF?

Podczas gdy zarówno elektrody grafitowe EAF, jak i LF przeprowadzają energię elektryczną, ich role operacyjne i mechanizmy awarii różnią się znacznie:

Mechanizm transferu energii: W EAF elektrody napędzają egzotermiczne reakcje łukowe (energia elektryczna → ciepło przez osocze), z końcówką bezpośrednio oddziaływaną ze stopionym metalem, powodując szybką erozję. W LFS elektrody działają jak grzejniki rezystancyjne (ogrzewanie dżur), gdzie prąd przepływa przez elektrodę i sąsiedni stopiony żużę/metal, generując jednolicie ciepło na końcówce elektrody i wału.

Środowisko termiczne: EAF electrodes face extreme, localized temperatures (tip >3000 stopni) z powodu łuków, co prowadzi do odparowania i skracania końcówek. Elektrody LF działają w niższych, ale bardziej jednolitych temperaturach (1500–1 600 stopni), z ciepłem rozłożonym na większej powierzchni, zmniejszając zlokalizowaną erozję, ale zwiększając ryzyko utleniania w czasie.

Interakcja z chemią pieca: Elektrody EAF są narażone na reaktywne żużle (wysokie FEO, CAO) i stopione kropelki metalu, przyspieszając korozję chemiczną. Elektrody LF oddziałują z rafinowanym żużlem (dolnym FeO), ale pozostają w kontakcie ze stopioną stalą przez dłuższy czas, czyniąc je podatne na pickup siarki (ze stali) lub penetrację metali alkalicznych (np. Na, K), która osłabia strukturę.

Kierowcy życia: Życie elektrody EAF jest zdominowane przez erozję łukową (60–70% całkowitego zużycia) i złamanie mechaniczne. Życie elektrody LF jest przede wszystkim ograniczone przez utlenianie (40–50%) i powolną degradację chemiczną, a erozja odgrywa mniejszą rolę.